Gedicht van Christel Steijger

Wat fijn dat ik mag wonen in de maatschappij;
is er ook een plaatsje daarbinnen voor mij?
Ik ben anders, anders dan de 'gewone' mensen,
En soms zou ik een beetje van hetzelfde wensen.
Ik wil ook wel graag een praatje maken met die buurvrouw verderop.
Ik heb een verstandelijke beperking en straks reageert zij daar raar op.
Ik zou wel willen meedoen met dat ene clubje
Maar ik durf niet goed
Misschien doe ik iets wat dom is of weet ik niet wat ik zeggen moet.
Ik heb mensen om me heen,
Contact met ouders, belangenbehartigers,
Contact met mensen met een verstandelijke beperking
Contact met de (bege)leiding die ik heb
En toch, soms voel ik mij alleen
En dan wens ik een goede vriend om me heen
Dat mag best iemand met een handicap zijn
En iemand zonder handicap vind ik ook fijn
Misschien ben ik anders Toch ben ik net zoveel mens als jij
En soms gaan er eenzame avonden voorbij
Ik wil meedoen met anderen, en anderen ontmoeten
Ik wil 'samen zijn' en niet alleen maar een 'goedendag' begroeten
Ik wil me welkom voelen; net als jij.
In mijn vrije tijd ben ik niet veel samen met andere mensen uit de maatschappij.
Mijn gevoel zegt mij, ik hoor er niet helemaal bij.
Het is een stap te ver voor mij om zelf naar het wijkcentrum toe te gaan.
Ik zou het fijn vinden als daaraan wat wordt gedaan.
Ik vind het fijn als er ook een plaats is voor mij waar ik mij prettig kan voelen
Ik vind het fijn als er een plekje is waar ik bijvoorbeeld kan dansen, knutselen of sjoelen.
Waar ik gewoon mezelf kan zijn en kan werken aan mijn eigen doelen.

Christel Steijger