Over moeilijke woorden voor dingen die heel gewoon zijn.
‘En wat ga jij doen mam?’
De jongste van mijn viertal is net klaar met het opsommen van haar woensdagmiddagplannen. Ik kom er niet in voor.
‘Ik ga een stukje schrijven’, antwoord ik peinzend.
‘Waarover?’
‘Over de Coalitie voor Inclusie.’
‘De Cotietsie voor Conclusie, wat is dat nou weer?’
‘De co-a-li-tie voor In-clu-sie bestaat uit allemaal verschillende mensen die zich als één groep sterk willen maken voor inclusie in Nederland.’
‘Inclusie?’
‘Ja, inclusie. Dat is wanneer iedereen overal de kans krijgt om mee te doen op zijn eigen manier.’
‘O, ja.’
Het is even stil. ‘Mam, waarom gebruiken mensen eigenlijk moeilijke woorden voor dingen die heel gewoon zijn?’
‘Mmm...volgens mij willen ze dingen die ze belangrijk vinden een eigen naam geven zodat iedereen dan direct begrijpt over wie of wat het precies gaat.’
‘Nou, ik begrijp het niet gelijk.’
‘Daarom probeer ik het je uit te leggen.’
Zucht... ‘Welke naam zou jij bedenken voor zo’n groep?’, vraag ik nieuwsgierig.
‘Boom’, antwoordt ze binnen 2 seconden.
‘Boom?’ ‘Ja, boom. Allemaal verschillende takken aan dezelfde stam maar het is toch één boom.’
‘En hoe ziet die boom er dan uit?’
‘Sterk natuurlijk.’
....... ‘Ik ga mijn skeelers pakken hoor.’
‘Skeelers? Zijn dat van die schoenen met wieltjes eronder?’
‘Hè, hè, ...dat weet je best.’
‘Ja, was een flauw grapje.’
Mijn dochter rolt onder luid gepiep richting voordeur.
Haar verjaardagslijst ligt naast me op de keukentafel. Bovenaan lees ik:‘1. Skeelers met softwheels!’. Onder het laatste woord staat een vette streep.
‘Die wielen rollen een stuk beter en met veel minder lawaai’, legde ze me eerder deze middag uit.
Ik glimlach om de streep en het uitroepteken en roep: ‘Veel plezier en nog bedankt hè.’
De bijna jarige gaat voluit in de remmen; ‘bedankt, waarvoor?’
‘Voor de inspiratie.’
‘In-spi...wattes? Ach, laat maar...ik ga nu echt.’
Ik kijk naar de slipsporen op het laminaat en bedenk hoe belangrijk het is om anderen duidelijk te maken waar je het over hebt en vooral waarom. Dat wil zeggen, wanneer je die ander nodig hebt om te komen waar je wilt zijn. Bij een inclusieve samenleving is dat zeker het geval.
Ik ga me zo eens verdiepen in de aanschaf van skeelers met softwheels.
Dat van de coalitie voor inclusie is me wel duidelijk nu.
Ik ben een tak aan een sterke boom.
Mooi is dat. Jacqueline Nijssen
www.iederalles.nl
‘Beeldvorming met de focus op een Inclusieve Samenleving’